Loading...
OutdoorWandelingen

Hoe bereid je je voor op de West Highland Way?

west-highland-way-voorbereiding

Dacht jij bij het zien van mijn fotoverslag van de West Highland Way: dat wil ik ook!? Blijf dan verder lezen! Vond je het allemaal wel mooi, maar geen idee hoe je dat aanpakt en/of een hekel aan kamperen? Lees dan ook verder!

Kort samengevat: de West Highland Way (hierna kort ik dit af naar ‘WHW’) is een gemarkeerde 152 km lange wandelroute door de Schotse Hooglanden. Hij begint net buiten Glasgow en eindigt in Fort William. Hij is in 1980 aangelegd en zeer populair (zeker in de zomer), dus velen zijn je voorgegaan.

 

Transport

De WHW start in een schattig dorpje genaamd Milngavie. In ruim een half uur ben je met de trein vanuit het centrum van Glasgow op het station van Milngavie. En daar begint het grote avontuur! Je kunt dit stuk ook te voet afleggen i.p.v. met de trein, als je zin en tijd hebt.

In Milngavie staat een groot standbeeld, een soort ‘naald’, daar waar de route officieel begint. Vervolgens loop je 152 km naar het noorden, naar de ‘hoofdstad van de Hooglanden’, Fort William. Daar eenmaal aangekomen vier je natuurlijk een feestje, daarna heb je waarschijnlijk de pech weer terug te moeten naar je verplichtingen in Nederland. Je kunt terugreizen naar Glasgow per trein (duurste optie) of bus. Je kunt ook met een bagagetransport-bedrijf mee terug rijden naar Milngavie. Groot voordeel van laatstgenoemde is dat je ongeveer dezelfde route aflegt als je op de heenweg wandelend deed. Nog even nagenieten van al die mooie plekken waar je geweest ben. En daarbij is het volgens mij ook goedkoper dan het openbaar vervoer.
Heb je een klein budget of een drang naar nog meer avontuur; je kunt ook liften. Ik moet daarbij vermelden: heb geduld. Het duurde even, maar uiteindelijk kregen wij een lift van een vriendelijke dokter, helemaal naar het centrum van Glasgow. Dat ze wat sportief reed nemen we voor lief.

 

 

Hoe lang doe je erover 152 km af te leggen?

Je kan de route in zoveel secties verdelen als je wilt. Op deze website kun je een idee krijgen van de opties. Als je wildkampeert ben je wat vrijer, omdat je niet per se aan het eind van de dag in een dorpje hoeft te arriveren.
Yoshi en ik hebben er 8 dagen over gedaan, we wisselden dagen van 20-30 km af met rustigere dagen om te herstellen.

Hoogteprofiel West Highland Way wandelen
Hoogteprofiel van de WHW. Bron: www.westhighlandway.org

 

Is de route moeilijk?

De route is grotendeels verhard en goed te bewandelen. Er is een stuk van de route langs Loch Lomond dat minder makkelijk begaanbaar is, met hoge opstappen naar rotsen en smalle stukjes waar je met de backpack toch wat minder flexibel bent. Mocht je hier écht tegenop zien, dan kun je altijd het hoger gelegen makkelijker alternatief nemen.

Ikzelf heb weinig getraind voor de route. Gelukkig begint hij redelijk makkelijk en wordt hij steeds iets zwaarder. Wij liepen geen enorme afstanden per dag en hadden op die manier genoeg tijd voor rustpauzes. Je hoeft dus zeker geen superfitte wandelaar te zijn, doorzettingsvermogen is genoeg.

Langs de oever van Loch Lomond
Ik verdwaal nog in mijn eigen achtertuin!

Geen zorgen als je, net als ik, een gebrek aan richtingsgevoel hebt. De route is goed gemarkeerd, met palen met daarop een witte distel en gele pijlen. Wij liepen met een wandelgidsje, vooral om te plannen waar en wanneer we boodschappen konden doen, en om te kijken hoe de bergen om ons heen heetten. Dit boekje kan ik echt wel aanraden, zo kun je altijd opzoeken waar je bent, waar je evt. van de route af kan wijken naar een dorpje, waar je kunt overnachten als je je tent helemaal zat bent, etc.

Ondanks dat we geen richtingsgevoel hebben bereikten we het eindpunt in Fort William, aangeduid met dit standbeeld 🙂
Wat is de beste tijd om de WHW te lopen?

Wij liepen de WHW in april. Eerder in het jaar, maar ook nog in die tijd, heb je kans dat een deel van de route verborgen ligt onder sneeuw. Tussen begin september en begin juni is het rustig qua medewandelaars en ‘midges’ (nare mugjes die in grote zwermen je gezelschap houden en snoepen van je bloed). Tussen eind juni en half augustus is de route het drukst bewandeld en zit accommodatie vaak snel vol.
Sowieso kan ik je aanraden accomodatie op tijd te boeken (tenzij je wildkampeert of vroeg in het seizoen op campings overnacht). Wees daarnaast ook altijd op wisselende weersomstandigheden voorbereid, ze zeggen niet voor niets dat je in Schotland 4 seizoenen op één dag kun meemaken).

 

Moet ik per se in een tent slapen?

Wij hebben bijna elke nacht in ons tentje geslapen. Soms in het wild, sommige nachten op een camping omdat we geen keus hadden of graag wilden douchen. In principe kun je langs de hele route wildkamperen, met uitzondering van ‘Camping Management Zones’ rond Loch Lomond. Hier zijn meerdere campings te vinden die alternatieven bieden, waarvan sommige met plekken aan het water.

Wild kamperen is in Schotland toegestaan op plekken die geen privé eigendom zijn. De basisregel is: “leave no trace.”, dus neem je afval mee (lijkt me logisch ook, maar toch). Wil je meer weten omtrent de wildkampeer regels, lees dan even de Scottish Outdoor Access Code.

Aan de oever van Loch Lomond kom je twee keer een bothy tegen. Bothies zijn vrij toegankelijke huisjes waarin je vuur kunt maken en kunt slapen. Soms staan er ook tafels en stoelen. Hier kun je droog en warm lunchen, dineren en/of slapen. Je legt je matje op een verhoging (als er plek is) en je hebt je slaapplek voor de nacht gevonden. Let op: vol is vol. Je kunt niet reserveren en als anderen je voor waren en je hebt geen tent, dan heb je hier toch een probleempje.

Geen fan van kamperen? Geen probleem, ook zonder dat is de WHW goed te doen. Misschien nog wel beter zelfs, want je kunt dan lopen met een veel lichtere backpack. Voor wie helemaal lichtgewicht wil gaan is er bagagetransport beschikbaar tussen de verschillende dorpen op de route. In elk dorp op de route vind je overnachtingsmogelijkheden in hotel, bed & breakfast en/of hostel. Let wel op; deze route is enorm populair en daardoor is accommodatie soms ook al in het laagseizoen snel volgeboekt (zoals wij in Crianlarich ontdekten, waardoor we uiteindelijk in de caravan van wildvreemden eindigden).

Avondeten bereiden in de wereldberoemde Glen Coe vallei

 

Wat moet ik allemaal in mijn backpack stoppen?

Ga je kamperen? Lees dan zeker even mijn blog met tips over wat je niet vergeten mag.
Daarbij kan ik je aanraden: wandelgids, bescherming tegen midges, contant geld, kleding voor 4 seizoenen.

Nog even over die midges… Midges zijn kleine vliegjes die in grote zwermen je helemaal op komen eten. Elk bloot stukje huid weten ze moeiteloos te vinden, ook in je neus, ogen, oren… Hoewel ze klein zijn en het prikken niet heeeel veel pijn doet, kunnen ze je met hun grote aantallen en continue aanwezigheid en gezoem helemaal gek maken. Gelukkig zijn er manieren om jezelf te beschermen tegen de aanval:

  • Kies een midge-vrij seizoen
  • Draag een ‘midge-net’, te koop in de meeste outdoorwinkels in Schotland. Kies wel één met een fijn genoeg net
  • Koop ‘midge repellent’ zoals Smidge of Skin So Soft
  • Kies een plekje in de wind. Waar jij bijna wegwaait kunnen zij ook moeilijk actief zijn

 

Hoe zit dat met eten onderweg?

De route loopt door een aantal dorpjes, waar je restaurants en supermarkten vindt. Niet elk gehucht heeft een supermarkt, zorg dus dat je vooraf uitrekent hoeveel eten je waar in moet slaan. Wij zaten op een dag zonder eten omdat we ons verkeerd hadden laten voorlichten, en ik kan je vertellen dat dat serieuze stress oplevert. Check ook thuis op internet al even of de restaurants/shops echt geopend zijn en niet toevallig gesloten zijn voor verbouwingswerkzaamheden…

 

En met drinken?

In elk dorpje vind je wel een horecagelegenheid waar je je watervoorraad aan kunt vullen. Soms aan de buitenkant van het gebouw, soms moet je binnen even informeren.
Wij wilden niet met vele liters water op onze rug lopen, dus wij haalden ook water uit stroompjes die de berg af kwamen. Dit water filterden wij met een speciaal filter, maar je zou ook chloortabletten mee kunnen nemen of het water goed kunnen koken.

 

Kan de hond ook mee?

De hond mag ook mee, superleuk toch! Hij/zij moet wel onder controle zijn, en je moet je houden aan bepaalde regels. In het overzicht met accommodatie onderweg kun je aanvinken dat je hondvriendelijke accommodatie wilt.

Van half april tot eind mei is een stukje van de route, rond Conic Hill, verboden te betreden met honden. Dit omdat er dan superschattige lammetjes geboren worden. Er staan dan bordjes die een alternatieve looproute aangeven voor mensen met hond.

Oh en wat het plaatje helemaal afmaakt: een rugzak voor je hond! Ik heb via Run Dog een mooie rugzak plus lichtgewicht matje voor mijn hond, stoer én nuttig.

Kan ik dit ook alleen doen?

Jazeker, ik zou me 100% veilig voelen deze route alleen te wandelen. Er zijn genoeg mensen die dat doen. Bovendien ben je nooit helemaal alleen, want elke dag ontmoet je superleuke mede-wandelaars. Als je ’s avonds op een camping of in een ho(s)tel slaapt weet ik zeker dat je geen avond alleen door hoeft te brengen als je dat niet wilt. Jullie hebben tenslotte allemaal minstens één gemeenschappelijke interesse: wandelen in Schotland.

                                                           

Wat als mijn voeten pijn doen?

Oh ja, dat nare gevoel ken ik helaas. Hoewel ik mijn schoenen maandenlang ingelopen had, bleken ze toch blaren te veroorzaken als ik heuvel op en af liep. Binnen twee dagen had ik grote blaren op beide hakken en op mijn tenen. Hoe langer ik ermee door liep, hoe meer pijn ze deden. Zoveel pijn, dat ik dacht dat ik het einde van de WHW niet ging halen… Gelukkig had ik tape (sporttape), blarenpleisters, verdovende creme en heldhaftige Yos die mijn blaren doorprikte. Ik schrijf in de toekomst nog een blogpost over zere voeten voorkomen en genezen, nog even geduld daarvoor 🙂

 

Tip: een stempelkaart!

Je kunt in Milngavie een WHW stempelkaart kopen. Vervolgens kun je in verschillende hotels op en langs de route stempels halen om je kaart compleet te maken. Een leuk idee, maar besef je wel dat je er omwegen voor moet lopen en dat je moet wachten tot openingstijd als je vroeg al bij zo’n gelegenheid aankomt.

 

Tip: gewicht uitsparen in je rugzak en toch schone kleding hebben

Wil je wat gewicht besparen in je rugzak? Je zou vanuit Glasgow een pakket kunnen sturen naar het postkantoor in Tyndrum of Fort William bijvoorbeeld. Je kunt je pakket dan ophalen wanneer je in dat dorp bent, en vanuit daar evt. een ander pakket weer verzenden. Ook handig om in je hoofd te houden als je, zoals wij, halverwege de WHW beseft dat je toch wel erg zwaar bepakt bent 😉

doei doei overbodige ballast, hallo lichtere rugzak!

 

Oke, dus dit is écht een aanrader?

JAAA JAAA JAAAA!!!

wandelen-glencoe

 

Meer weten?

Mijn fotoverslag deel 1 deel 2 deel 3

Wat je niet mag vergeten op jouw wandelavontuur – checklist!

De officiële West Highland Way website

Trein Glasgow naar Fort William

Accomodatie onderweg

Midge voorspelling

Trein Glasgow naar Fort William