Loading...
Outdoor

Bijzondere plek: een afgelegen Schotse bothy

melgarve-bothy

Een slecht geïsoleerd campertje waarin de temperatuur ‘s nachts zakte tot meerdere graden onder nul. Het was winter in Schotland. Soms hingen er zelfs ijspegels aan het dak boven ons bed. Ramen krabben deden we met een metalen spatel, bij gebrek aan een ijskrabber. En als de ramen eenmaal schoon waren: uitzicht op witte, glooiende heuveltoppen.

Alles waar ik als kind voor gewaarschuwd werd… toch doen!

Een droom die uitkwam, maar wel een heel koude droom. Dus toen we op een avond aangesproken werden door een lokale jager, die ons een warme slaapplek aanbood, konden we onze interesse moeilijk verbergen. ‘Kom, rijd maar achter mij aan, ik ken een heel afgelegen plek waar een oude hut staat waarin je kunt overnachten. Oh, en we stoppen onderweg bij mijn huis om op te warmen en een luchtbed te halen’. En zo kwam het dat we met een wildvreemde man en zijn Stafford mee naar huis gingen. Daar werden we in een gezellig rommelig huis welkom geheten door zijn vrouw en dochter. We werden op de ingezakte bank gezet, die we mochten delen met de hond. Stokbrood en soep en thee kregen we. Heel veel thee.

Midden in de nacht reden we vervolgens de wildernis in, weer achter de man aan. De rit leek oneindig lang, over een smal en niet erg goed onderhouden weg door pikkedonker. We hadden geen idee waar we waren toen we eindelijk ergens parkeerden. Vervolgens stond meneer daar, met een kettingzaag in zijn hand en zijn indrukwekkende hond aan zijn voeten. ‘Kom, we gaan het bos in, hout halen’. Een besneeuwd bosje liepen we in, waar onder de sneeuw herten bleken te liggen die aan de hongersdood gestorven waren. Goed uitkijken waar je ging staan dus, ieh!

Met handen vol hout liepen we terug naar de auto, tijd voor warme choco. En vervolgens gingen we te voet over een pad verder het donker in, tot we bij een hut kwamen. Een hut zonder stroom, water, toilt, gas. Maar mét vuurplaats, oude meubels en kaarsen. Meneer stak voor ons het vuur aan terwijl wij ons (lucht)bed in een nabijgelegen ruimte opmaakten. Op tafel liet hij voor ons een kooktoestel en wat te eten achter voordat hij naar zijn huis terug ging. ‘Leg als jullie weer vertrekken de geleende spullen maar bij mijn huis’. Zoveel vertrouwen in ons!

Toen we naar bed gingen was het al half twee, twee uur. En ik deed ondanks die vermoeiheid geen oog dicht. Ik had liters zwarte thee op, waar ik niet zo goed tegen lijk te kunnen. Ik had hartkloppingen en werd superangstig van het grote raam zonder gordijn. Zo’n slechte nacht heb ik nog niet vaak gehad in mijn leven.

Wakker worden in een sprookje

Toen de ochtend na lang wachten eindelijk kwam, bleken we in een sneeuwstorm te zitten. De wind joeg om het huis en we kregen de deur bijna niet open en dicht. Alles om ons heen was bedekt door een dikke laag verse sneeuw. Een sprookjeslandschap met glooiende bergen, her en der een bosje en grote groepen passerende herten. We dronken thee, genoten van het uitzicht, maakten vuur en haalden steeds maar weer meer hout om het vuur brandende te houden. We konden echt even ervaren hoe het voelt om in de Cairngorms te wonen; je hebt een dagtaak aan jezelf warmhouden!

Wakker worden met uitzicht! En het was nog mooier dan we durfden te dromen de vorige avond!

‘s Middags hield de storm op en konden we de omgeving verkennen. Heuvels, witte heuvels, overal! En herten, allerlei soorten en maten. En verder: absolute stilte afgezien van de sneeuw die onder onze voeten kraakte. Een ongepland avontuur en daardoor extra geweldig! Er lag nog zoveel sneeuw dat we de kronkelweg terug naar het huis van meneer niet konden zien, dus besloten we nog een nachtje te blijven. We roosterden groenten in het haardvuur en speelden yahtzee bij kaarslicht. Om vervolgens in de auto te gaan slapen, want ik was als de dood voor weer zo’n angstige, slapeloze nacht 😉

Een wat somber bosje… Dode bomen en verhongerde herten…
Tijd om verder te gaan

De volgende middag was het helaas weer tijd om onze roadtrip te vervolgen. We reden over de lange kronkelweg terug en zagen nu pas hoe fantastisch het landschap ook daar was. Oude ruïnes en bruggen in dat prachtige landschap, ik droom daar ‘s nachts nog steeds wel eens over!

Had me een week eerder verteld dat ik met een wildvreemde man in camouflagekleding en zijn Stafford mee zou gaan de complete wildernis in, midden in de nacht, waarna hij me meeneemt een dicht bos in met een kettingzaag in zijn hand… en ik had gezegd: nooit van mijn leven! Dat is tenslotte alles waar je als kind voor gewaarschuwd wordt, toch?
Maar toch, soms voelt iemand gewoon oké en kunnen er zulke mooie dingen komen van vertrouwen. Er zijn écht mensen die compleet zonder eigenbelang anderen helpen, anderen uitnodigen om op te warmen in hun huis en vervolgens anderen een geweldig avontuur willen bezorgen. Deze lieve meneer en die twee dagen vergeet ik niet snel weer!

Ter afsluiting: wat is een bothy nou eigenlijk?

Een bothy is een (oude) hut die opengesteld is voor iedereen. Je vindt ze op de meest afgelegen plekken. Je kunt gratis overnachten in een bothy, die je soms helemaal voor jezelf hebt en soms moet delen met wie er maar binnenkomt. In de zomer zijn ze drukbezocht, maar mocht het binnen vol zijn dan kun je vaak nog wel een redelijk vlak plekje nabij vinden om je tent op te zetten.

Over het algemeen vindt je in een bothy niet veel meer dan een vuurplaats, een schep (want je behoeftes doe je buiten) en wat spullen die door eerdere bezoekers achtergelaten zijn.
De deur van een bothy kan niet op slot, en aangezien bothies ook als schuilhut dienen, kan het zomaar zijn dat bergbeklimmers die zich ‘s nachts terug moeten trekken van een berg midden in de nacht je (slaap)kamer binnen komen lopen.

De bothy waar wij in verbleven, Melgarve bothy nabij Laggan, was redelijk uitgebreid ingericht. Er stond een simpel tafeltje met krukken, een luie stoel en een bank. Allemaal oud en ingezakt, maar vaak na nachten in een tent/auto geleefd te hebben een aangename afwisseling. Deze bothy had op de begane grond een apart kamertje waar je kon slapen, en boven ook ruimte voor een aantal slapers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *